Franziska SprengerEngelse hangoren · Behoudsfokkerij

Kennis

De inrichting van het hok

Een Engelse hangoor met donkere vacht en witte tekening eet uit een hoog aan de hokwand bevestigde wandvoerbak, daarboven hangt hooi in de ruif

De Engelse hangoor is een heel beweeglijk konijnenras. De hokmaten die de ZDRK, de Duitse landelijke bond van raskonijnenfokkers, voorschrijft – 80 x 80 cm grondoppervlak en 65 cm hoogte – vind ik persoonlijk te klein voor dit ras. Meer ruimte betekent weliswaar ook meer strooisel en mest en hogere kosten als je mestbakken gebruikt, maar ook meer vitaliteit van het konijn. De dieren brengen tenslotte bijna hun hele leven door in het eigen hok (bij individuele huisvesting), daarom moet het zo ruim mogelijk zijn.

In mijn konijnenhuis zijn er hokken in twee maten. De hokken die door een konijnenhokkenmakerij zijn gemaakt, hebben een binnenmaat van 80 x 100 cm en zijn 65 cm hoog. Onze zelfgebouwde hokken hebben daarentegen een oppervlak van 100 x 130 cm en zijn 70 cm hoog. Alleen de gekochte hokken hebben een mestbak; de zelfgebouwde hokken hebben een ingebouwd afschot met urineafvoer, zodat er geen vocht blijft staan. Daarnaast zijn de hokken zonder mestbak ingesmeerd met silolak; dat beschermt tegen vocht en sluit het oppervlak af.

Een rustplank is volgens mij heel zinvol! De Engelse hangoor is, zoals al gezegd, erg beweeglijk. De dieren gebruiken de plank deels als “turntoestel” en springen of rennen eroverheen. Dat werkt heel positief op de vitaliteit en beweeglijkheid van de konijnen. Verder gebruiken ze de rustplank ook om te slapen en laten ze er graag eens hun oren over bungelen.

Blik in een ingestrooid houten hok: een zwarte Engelse hangoor zit op de rustplank, daaronder ligt een holle boomstam, links hangen de hooiruif en de voerbak

Daarnaast heb ik in sommige hokken een holle boomstam gezet. Die dient in de eerste plaats als bezigheid (knabbelen, knagen, erop zitten, erin krabben, …), maar ook als beschutting tegen de wind en als schuilplek.

Een ruif voor hooi en gras, aan de wand bevestigd, zorgt voor orde en netheid in het hok. Als drinkgelegenheid gebruik ik drinkflessen met nippel van 1 liter; die worden dagelijks (!) met vers water gevuld en elke 3-4 weken schoongemaakt.

Zwarte Engelse hangoor ligt in het stro en steekt zijn kop in een holle boomstam, links is de met hooi gevulde ruif te zien

In de winter, als de drinkflessen bevroren zijn, gebruik ik bakjes aan het gaas of voerbakken (van glas of keramiek) en geef ik 2-3 keer per dag water. Het is aan te raden de drinkflessen bij aangekondigde vorst (van tevoren) weg te halen. Dat heb ik zelf ook al meerdere keren onder het kopje “leergeld” moeten boeken …

Blauw-wit gebonte Engelse hangoor eet een wortel uit een aan de hokwand bevestigde wandvoerbak met knaagbescherming

Het droogvoer geef ik in wandvoerbakken. Ik gebruik een model met knaagbescherming en een inhoud van 600 ml. De bakken worden op ongeveer 20 cm hoogte in het hok bevestigd, zodat de dieren er goed omhoog tegenaan moeten gaan staan. Dat zorgt voor betere schouder- en nekspieren en ook voor een goede hoogte op de benen op de keurtafel.

Jonge dieren die nog te klein zijn om uit de hoog bevestigde bak te eten, geef ik een extra bak op de bodem van het hok. Zodra ze groot genoeg zijn en zich met de voorpoten aan de wandvoerbak kunnen vasthouden, schakel ik ze daarop over. Het gaas van de deuren moet thermisch verzinkt zijn en zo fijnmazig mogelijk, om knaagdieren buiten te houden.

Deze pagina is vertaald uit het Duits.