Oorverzorging? Klinkt vreemd …
Bij de Engelse hangoor is het verzorgen van de oren bij de jonge dieren echter een serieuze en belangrijke zaak. Als de oren in de eerste levensweken zo dun als papier zijn en het diertje zweet (de oren zijn bij konijnen de airconditioning), dan worden de binnenkanten van de oren vochtig en kan er afscheiding ontstaan. Die afscheiding zie je als een witachtig gele aanslag, waardoor de oren aan elkaar kunnen plakken. Merk je dit proces niet op tijd op, dan raakt het oor ontstoken en ontstaan er open wonden. De dieren eten dan niet meer en zitten lusteloos in het hok. Je zou dan in de eerste plaats aan een spijsverteringsprobleem denken – maar bij de Engelse hangoor kunnen ook aan elkaar geplakte oren tot deze toestand leiden.
Het plakken kan ook maar aan één kant voorkomen, daarom moet je bij het controleren van de oren altijd beide kanten nakijken.
Ik neem daarvoor (afhankelijk van de grootte van het nest) ofwel elk jong dier even apart naar buiten, ofwel ik voer de jongen en controleer ze dan een voor een aan de voerbak. Ik neem daarbij elk oor apart in de hand en strijk met mijn duim in het oor van de oorbasis van onder naar boven tot in de punt. Dat gaat heel snel en de dieren storen zich er ook niet aan. Het lukt echt het best als de jongen net aan het eten zijn en bezig zijn.
Als een jong dier daarbij die melkachtig plakkerige aanslag in het oor heeft, neem je het voor verdere behandeling uit het hok. Ik neem dan een droge, zachte doek en veeg de aanslag uit het oor. Daarna maak ik het oor schoon met wat warm water om alle resten te verwijderen. Tot slot wordt het oor met een zachte doek of handdoek gedroogd en – als het al licht rood is – met wat babypoeder of wondpoeder bestrooid. Dat zou voorlopig genoeg moeten zijn, maar je moet dit dier de dagen daarna wel wat nauwkeuriger controleren.
Of de konijnen tot vochtige oren neigen, verschilt soms van nest tot nest. Soms komt het in een heel nest niet één keer voor – en soms hebben meerdere jongen het tegelijk. Daarom is het des te belangrijker om altijd het hele nest te controleren en daarbij ook beide oren te voelen.