Dit jaar vond de bijeenkomst van de IG Englische Widder, de internationale belangengroep van fokkers van Engelse hangoren, bij ons plaats, bij Franziska en Sören Sprenger, in Orlamünde in Thüringen. Een heel weekend, van 4 tot 6 augustus, vol cultuur, lekker eten en natuurlijk Engelse hangoren.
Het begon op vrijdag bij prachtig weer met koffie in ons volkstuinencomplex. Het eigenlijke begin lag echter al een dag eerder, want het avondeten (pulled pork) lag al sinds donderdagmiddag in de smoker. Sören hield de kerntemperatuur van de ruim 30 kg varkensschouder en de hoeveelheid kolen in de stookkamer steeds nauwlettend in het oog en sliep toegewijd in een tent vlak voor de smoker.
De eerste gasten kwamen ’s middags aan, en er volgden er meer tot laat in de avond. Sommigen hadden een reis van bijna 800 km achter de rug! Ondertussen was ook het pulled pork na bijna 30 uur in de smoker klaar en stond het, naast andere streekspecialiteiten, klaar op een lange tafel.
Bij kaarslicht en op een laat uur kwamen er toen nieuwe fokkersvrienden voor het eerst naar de IG-bijeenkomst, en die brachten meteen roodogige witte Engelse hangoren mee om te bekijken. In de van tevoren klaargezette tentoonstellingskooien konden ze veilig de nacht doorbrengen en bijkomen van de lange reis uit Frankfurt am Main.
De eerste gasten vertrokken ’s avonds naar hun onderkomen in het nabijgelegen hotel en gasthof “Kains-Hof” in Uhlstädt.
In gezellige kring en met een cocktail of twee duurde de eerste gezellige avond tot in de vroege ochtend van zaterdag.
Na een uitgebreid hotelontbijt gingen we op zaterdag met een gehuurde lijnbus op pad. Eerste stop: de Heidecksburg in Rudolstadt.
De Heidecksburg in Rudolstadt is het prachtigste barokslot uit de 18e eeuw in de deelstaat Thüringen. Tijdens een rondleiding bezichtigden we de vorstelijke woonvertrekken van de vroegere vorstenfamilie. De pronkerige wandversieringen, de originele meubels uit de tijd van de laatste vorst en de adembenemende plafondschilderingen zijn maar een paar hoogtepunten van het slot. Aansluitend bezochten we ook de speciale tentoonstelling “Rococo en miniature”.
Na een overvloedige maaltijd in het Thüringer knoedelhotel “Goldene Henne” in de Bachstad Arnstadt en een korte adempauze ging het naar de derde en laatste etappe van de zaterdag.
Laatste stop op de cultuurtocht: het techniekmuseum “Tobiashammer” in Ohrdruf.
De meer dan 500 jaar geleden gebouwde smederij met waterradaandrijving behoort na een uitgebreide restauratie tot de waardevolste industriële monumenten. Vijf grote valhamers die nog steeds werken, een walserij, een stampmolen, slijperijen en gloeiovens worden daar aangedreven door 4 enorme waterraderen.
Na de rondleiding door de oude hamersmederij schoven we eerst aan bij de gedekte koffietafel in de gezellige koffiekamer van het hamermuseum. Ook hier weer streeklekkernijen, zoals kruisbessentaart en LPG-taart.
Na de koffie wachtte ons nog een bijzondere attractie: een van de grootste stoommachines van Europa. Alleen al de schuur waarin de 305 ton zware stoommachine met 12.000 pk staat, is een hoogtepunt.
’s Middags begon het helaas te regenen, maar dat stoorde ons op de terugweg naar het hotel niet.
Ondertussen kwamen in het hotel nog meer IG-leden en gasten aan, die deels vanwege hun werk helaas niet aan onze cultuurtocht hadden kunnen meedoen.
Markus Tyborski bracht nog 6 Engelse hangoren in de kleuren wit, zwart-wit en wildkleur-wit mee uit Bad Saulgau. De dieren gingen in de tentoonstellingskooien en werden eerst verzorgd.
Daarna was er het gezamenlijke avondeten in de vergaderzalen van hotel “Kains Hof” – meteen aansluitend volgde de jaarvergadering.
We waren een grote groep met veel gasten en konden ook nieuwe leden in ons midden verwelkomen. Van de voorzitter van de IG, Phillip Fritz, kregen we een onderscheiding voor de “organisatie van de 29e bijeenkomst van de Engelse hangoren”.
Op de jaarvergadering bracht Phillip toen zijn jaarverslag uit als eerste woordvoerder. Hij lichtte de hoogte- en dieptepunten van het afgelopen fok- en tentoonstellingsjaar toe. Frank Lettau bracht zijn verslag uit als penningmeester van de IG en lichtte het kasboek en het huidige kassaldo toe. Daarna sprak Hans-Günter Flath als derde woordvoerder over het fok- en tentoonstellingswezen van de IG. Hier stonden onder andere de Duitse nationale rammententoonstelling en de verschillende deelstaattentoonstellingen centraal. Hans-Günter stelde zijn functie als derde woordvoerder beschikbaar, omdat hij om persoonlijke redenen het ambt niet meer kan uitoefenen. Hij droeg Franziska Sprenger voor als directe opvolger. De IG besprak het voorstel en in een open stemming werd Franziska Sprenger unaniem gekozen tot derde woordvoerster.
Rene Karpf bracht daarna zijn verslag uit als Zwitserse raswoordvoerder over het fokwerk in Zwitserland.
Ondertussen ging de lijst voor de telling van de jonge dieren rond, waarop de leden hun gefokte jongen per kleurslag noteerden. Hans-Günter en Phillip werkten de lijst daarna samen uit. Het is mooi om te zien dat de kleurslagen donkergrijs-wit en chinchilla van schrapping uit de standaard konden worden gered. Tegelijk is er wel een achteruitgang bij enkele kleurslagen te zien. Ook de anders sterkst vertegenwoordigde kleurslag, thüringer, gaat achteruit. De nafok van sommige kleurslagen rust deels op de schouders van individuele fokkers, zo bijvoorbeeld thüringer-wit bij Korbinian Schmidt. Vallen deze fokkers weg, dan is ook de kleurslag verloren.
Hier moeten we aanpakken en nog meer reclame maken voor ons mooie ras.
De nieuwsbrief van dit jaar viel bij alle leden weer goed in de smaak. Ook volgend jaar moeten weer veel leden meedoen en tentoonstellingsverslagen, foto’s en artikelen naar Franziska Sprenger sturen, zodat we weer een uitgebreide nieuwsbrief op de been kunnen brengen.
Op zondag om 10:00 uur was dan de dierbespreking in onze tuin. Al daarvoor kwamen enkele leden en gasten naar ons konijnenhuis om de hokken te bekijken. De hokken voor onze Engelse hangoren zijn verhoudingsgewijs groot, de bovenste hokken zijn zonder krukje niet te bereiken. De maten van 1,20 m breed, 1,30 m diep en 0,70 m hoog, met daarbij een grote rustplank en een hoog bevestigde wandvoerbak, vielen bij de bezoekers in goede aarde. De Engelse hangoren zijn actief, ze stoeien veel in hun hok rond en maken heel graag gebruik van de rustplank.
Nieuw bij de dierbespreking van dit jaar was dat ook keurmeesters van buiten onze IG bij de uitgenodigde gasten waren.
Zo waren de collega’s Horst Rohowsky (voorzitter van de keurmeestersvereniging van Thüringen), Joachim Kapp (opleidingsleider van de keurmeestersvereniging van Thüringen) en Herbert Sillmann (keurmeester en voorzitter van de Clubvereinigung Thüringen) van de partij, om zich te laten informeren over de stand van de fok van de Engelse hangoren.
Hans-Günter begon de dierbespreking met een blauw-witte volwassen voedster van Franziska en ging in op de verschillende lichaams- en kleurkenmerken.
Daarna stond een thüringerkleurige volwassen voedster (ook van Franziska) op tafel.
Vervolgens kwamen de witte Engelse hangoren. Hier kon je de verschillende fokstammen van Julia Manka en Markus Tyborski mooi met elkaar vergelijken.
Tot slot kwamen de bonte dieren in zwart-wit en wildkleur-wit aan de beurt. De manteltekening is bij de dieren van Markus heel goed ontwikkeld, en ook de lichaamsvorm en de vacht van de getoonde jonge dieren wisten te overtuigen.
Daarna volgde een levendige uitwisseling tussen de gasten en de keurmeesters.
Ondertussen werd de houtskoolbarbecue aangestoken en trok de geur van braadworsten door de rijen. Na een stevige lunch en nog fijne gesprekken namen onze gasten afscheid en gingen ze weer op weg naar huis.
We verheugen ons op een fijn weerzien met jullie volgend jaar in het Zwarte Woud, en daarvoor al op de Duitse nationale tentoonstelling in Leipzig, en we danken jullie voor de mooie uren bij ons in Thüringen.
Met hartelijke fokkersgroeten,
Sören en Franziska Sprenger